De laatste twee dagen in gedwongen opname

Dinsdagavond bij het avond eten. Voor mij zat Nasir. Een goed geïntegreerde jongeman met Somalische roots. Wegens zijn geloof (islam) eet hij geen varkensvlees. Niets mis mee. Op het menu stond een soort broodgehakt. Voor zover ik kon smaken was dat rundsvlees. Zijn portie was heel minimaal. Toen hij een extra portie vroeg was de reactie van de verplegers (mijn begeleidster was er een van) dat ze hem niet konden helpen, terwijl er nog genoeg vlees over was. Hij moest maar een extra boterham eten. Na dat voorval vroeg ik nog een stuk vlees wat ik gewoon kreeg. Toen ik dat aan hem aanbood, zei hij dat als hij het aannam in de isoleercel kon terecht komen.

Zoiets is gewoon walgelijk. Onmenselijk. Dat is niets anders dan discriminatie. Doet men dat nu omdat hij een andere huidskleur heeft? Of van een ander land afkomstig is? Of een ander geloof beleid? Als hij nu extra vlees wil eten, dan is dat zijn keuze. Ik vind dat die keuze moet gerespecteerd worden. Ook al veranderd hij zijn keuze elke vijf minuten. Niemand heeft daar iets aan te zeggen. Geen dakloze, geen koning of wie dan ook. Misschien moet de verpleging nog eens de mensenrechten verklaring er op na lezen. Blijkbaar weten ze (nog) niet dat alle mensen vrij en gelijk in rechten en waarden geboren zijn en dat ook blijven tot hun dood.

Deze morgen kreeg ik een mail van een potentiële werkgever/juwelier uit Aalst dat mijn kans verkeken is. En dit dankzij de psychiater hier. Ze mag het eens komen uitleggen waarom zij mij die kans niet wou geven. Ik ben hier dus absoluut niet mee gediend. Ik heb haar dan ook deze mail verstuurd:

“Door jouw schuld is die kans verkeken. In het vervolg ga ik zelf eigenhandig beslissen wat ik doe, en niet jij of iemand anders. Ik ben oud en wijs genoeg om zelf beslissingen te nemen en zelf te weten wat al of niet goed is voor mij.
Ik hoop dat dit duidelijk is.”

Het is haar goed recht om te vinden dat iets geen goed idee is, maar dat wil nog niet zeggen dat ze haar wil moet gaan opdringen en iemand tegenhouden om iets wel of niet te doen. Ik heb een bloedhekel aan mensen die hun wil opdringen.

Nu eens zien wat die juwelier uit Knokke gaat antwoorden. Als ook die kans verkeken is, dan zal het die psychiater duur te staan komen. Dat kan ik haar garanderen. Zo makkelijk komt ze van mij niet af.

In de namiddag ben ik gaan uitwaaien op de fiets. En zo zit de gedwongen opname er op. Vanaf morgen is het vrijwillig. Kan ik dan gewoon gaan en staan waar ik wil. Als dat niet kan, dan krijgen ze hier nog een extra veeg uit de pan.

Vond je dit artikel leuk en interessant? Overweeg dan eens een donatie.

Advertenties