Mijn onvrijwillig verblijf in de psychiatrie: dag 38

Zoals reeds geschreven had ik het faillissement van mijn natuurlijke persoon (uitleg helemaal onderaan) aangevraagd, en wou de curator de laptop waarmee ik dit artikel schrijf en ook de gsm (smartphone) waarmee ik op het internet ga, verkopen.

Iets verkopen die niet jouw bezit is zonder dat je van de bezitter toestemming hebt, wordt heling genoemd. Voor er sprake kan zijn van heling moet er een diefstal plaatsvinden. In dat geval spreken de wetten zichzelf tegen. In de ene wet staat er dat een advocaat die als curator bezig is, andermans spullen mag verkopen in geval van een faillissement, maar in een andere wet staat dat zoiets eigenlijk diefstal en heling is. Begrijpen wie kan.

Eigenlijk kan ik er mijn medewerking niet aan verlenen. Een woordje uitleg. In de Belgische strafwet (art 322 tem 326) staat er dit te lezen:

Een organisatie waarvan het feitelijke oogmerk uitsluitend politiek, vakorganisatorisch, menslievend, levensbeschouwelijk of godsdienstig is of die uitsluitend elk ander rechtmatig oogmerk nastreeft, kan alszodanig niet beschouwd worden als een criminale organisatie zoals omschreven in het eerste lid.

Daarmee bedoelt men dat de Belgische staat niet als criminele organisatie beschouwd mag worden. Tuurlijk niet. Hoe zou je zelf zijn. Stel je voor dat een beenhouwer zijn eigen vlees zou afkeuren.

Daar wringt nu het schoentje. Hier enkele voorbeelden van wat de Belgische staat eigenlijk doet. Een uitgebreide lijst vind je hier.

  1. Ze gijzelen mensen en sluiten ze op in kooien (in gevangenissen en andere oorden);
  2. Ze persen de hele bevolking af (belastingen en boetes);
  3. Ze laten toe dat mensen vergiftigd worden (medicatie en voeding);
  4. Ze ontvoeren mensen die in de meeste gevallen niemand geschaad hebben (politie en andere obscure organisaties);
  5. Ze financieren oorlogen en kopen dingen om mensen mee dood te schieten;
  6. Ze plegen dagelijks op grote schaal verschillende soorten fraude (zaken anders voorstellen dan ze in werkelijkheid zijn);
  7. Ze zijn schuldig aan diefstal en heling op grote schaal (inbeslagnames en verbeurdverklaringen);

In de kruispuntbank van ondernemingen zouden enkel en alleen ondernemingen te vinden zijn. Klinkt logisch. Wat denk je hiervan:

Schermafdruk van 2015-05-17 19:09:24

Hier vind je de details. Kijk eens aan. De Belgische staat blijkt een onderneming te zijn, net zoals Telenet. Wie had dat gedacht? Dus de Belgische staat is een bedrijf die zich voordoet als overheid. De zaken anders voorstellen dan ze zijn, hoe heet dat ook alweer? Juist ja, fraude.

De 7 punten die ik opsomde zijn volgens mij criminele activiteiten. In de wet (strafwetboek art 324ter) staat dat je een criminele organisatie niet mag steunen, tenzij je gestraft wil worden.

Ik kan en mag dan ook geen medewerking verlenen aan die curator, anders ben ik eigenlijk strafbaar.

Ter info: een curator is ook advocaat die trouw gezworen heeft aan de koning en diens wetten, en daarmee maakt die als ambtenaar deel uit van de Belgische staat.

Dus als die curator dit mocht lezen: mijn laptop en gsm blijven in mijn bezit. Ongeacht hoe iemand anders er zou over denken. Er is slechts een strafbaar feit gepleegd als er een slachtoffer is. Waar is het slachtoffer als mijn laptop en gsm in mijn bezit blijft?

Afbeelding: (c) FOD justitie

Wetten zijn niets dan woorden op een stom dood stuk papier. Een papiertje zegt of doet niets. Het heeft geen macht, geen zeggenschap, geen gezag of hoe je het ook noemen wil. Een woord bestaat enkel in twee dimensies: breedte en diepte. Een mens bestaat in vier (of meer?) dimensies: breedte, diepte, hoogte en bewustzijn (en ???). Een papier kan enkel communiceren met een ander papier. De Belgische staat, bedrijven (=rechtspersonen) en natuurlijke personen bestaan enkel op papier en niet in werkelijkheid. Ooit al er in geslaagd om een bedrijf of een overheid vast te pakken met je handen? Dat is ook de reden waarom die wetten op papier staan. Die wetten gelden enkel voor andere papieren entiteiten. Voor rechtspersonen en natuurlijke personen. Zoek eens in gelijk welke wettekst een artikel waarin staat dat een mens iets moet of iets niet mag. Enkel een persoon moet iets of mag iets niet. De staat, een bedrijf of een natuurlijk persoon kunnen niet spreken. Dat moet een mens doen in diens plaats. De complete uitleg hierover vind je hier.

Samengevat blijkt elke vorm van medewerking aan eender welke overheid strafbaar te zijn. Althans volgens hun eigen regels.

Als laatste nog dit: als je jouw ideeën kracht moet bijzetten met geweld dan zijn jouw ideeën waardeloos.

if_you_need_violence_to_enforce_your_ideas-01

Vond je dit artikel leuk en interessant? Overweeg dan eens een donatie.

Advertenties